Op 3voor12.nl reageerde het MCN vandaag bij monde van directeur Janneke van der Wijk op de ‘open brief’ (check deze post) die Mark Postema in Musicmaker plaatste.

Naar aanleiding daarvan wil Mark Postema toch nog wel wat kwijt…

Het is goed om te merken dat het MCN bij monde van directeur Janneke van der Wijk via 3VOOR12.nl wilde reageren op mijn ‘open brief’. Echter verbaas ik me wel over de (gespeelde?) onwetendheid als het gaat om mijn grootste kritiekpunten. Zo zou mijn kritiek op de te lage advertentieprijzen nergens op zijn gebaseerd. Dat zie ik anders: advertentietarieven worden in de tijdschriftenwereld mede bepaald op basis van oplage en bereik. Als je de tarieven van Fret vergelijkt met die van bijvoorbeeld LiveXS, OOR, Revolver en Musicmaker, dan ontdek je dat Fret de helft tot een derde goedkoper is, terwijl de genoemde oplage en bereikcijfers daar niet direct aanleiding voor geven. Zou Fret een commerciële bladmanager hebben, dan zouden met dezelfde kerngegevens in mijn ogen veel hogere bedragen worden gevraagd. En zou er dus minder subsidiegeld nodig zijn om het blad in de lucht te houden. Dus precies het omgekeerde van wat Van der Wijk beweert. Mijn stelling is en was: juist omdát Fret geen monden hoeft te voeden met advertentiegelden kan hier zo soepel mee worden omgesprongen. Feit is dat de advertentietarieven in de gehele tijdschriftenbranche fors onder druk staan en dat Fret er – als ‘gesubsidieerd alternatief’ – bepaald niet aan bijdraagt dat de commerciële muziekbladen hun tarieven op peil kunnen houden.

Dan de kwestie ‘commerciële uitgever’, die volgens het MCN ook al geen hout zou snijden. Fret wordt al sinds mensenheugenis opgemaakt door een ontwerpbureau dat gelieerd is aan K18, uitgever van de Slagwerkkrant, Interface, Gitarist en nog een aantal – overigens prima – muziekbladen. En K18 doet ook de advertentieverkoop. Ergo: de inhoud komt van MCN-medewerkers, maar de rest wordt gedaan door een commerciële partij.  En inderdaad zou dat helemaal niet zo’n punt hoeven zijn, als we dat maar niet aan de ‘zelfstandig gemaakte’ inhoud van Fret zouden terugzien. Sinds de recente restyling van Fret is er echter een zeer opzichtige verstrengeling gaande: Fret plaatst vele pagina’s met content van – driemaal raden! – Interface, Gitarist en Slagwerkkrant. En dit wordt dan nog eens ondersteund met promotionele praatjes. Ik weet niet welke deal hieraan ten grondslag ligt, maar als een gesubsidieerd blad zo eenzijdig en zo wervend aan de slag gaat met de content van een commerciële uitgever, dan vraag ik me af of we in Nederland of op Sicilië zitten!

Wat mij echter het meeste stoort is dat de repliek van het MCN is gebaseerd op een aantal aannames waar ik grote vraagtekens bij zet. Zo zou Fret na zeventien jaar nog steeds een noodzakelijke rol vervullen als het gaat om het promoten van minder bekende Nederlandse bands. Waarom kiest Fret dan zo vaak voor gearriveerde namen op zijn omslag? En is het niet zo dat er sinds die zeventien jaar talloze websites over de Nederlandse popmuziek zijn gelanceerd die uitermate goed bezocht worden? En al eerder schreef ik dat ook de commerciële Nederlandse muziekbladen inmiddels veel meer oog hebben gekregen voor talent van eigen bodem. Kortom: is Fret nou nog echt zo noodzakelijk? Ik ben ervan overtuigd dat een artikel over een nieuwe Nederlandse band veel meer impact heeft in een serieus muziekblad dat ook over internationale bands schrijft, dan in een blad dat louter vol staat met ander semi-onbekend talent. Dus blijf ik bij mijn stelling dat je nieuwe bands beter – en bij een veel groter publiek – promoot als je daarvoor de bestaande muziekbladen gebruikt. Als die naar eigen inzicht en selectie opkomende bands uitlichten, is de impact groter is en het resultaat vruchtbaarder. Dan word je namelijk pas écht serieus genomen. En dáármee zijn muzikanten pas echt gediend.

Tot slot een opmerking over Van der Wijks laatste statement: “Een tijdschrift dat alleen over Nederlandse muziek schrijft is nu eenmaal niet commercieel exploitabel. Vandaar dus ook die subsidie.” Ik denk dat je het anders moet uitleggen: een tijdschrift dat alleen over Nederlandse muziek schrijft, heeft in deze opzet zo weinig draagvlak dat er subsidie in moet worden gepompt. Ergo: ophouden daarmee! Hier zit – blijkbaar – niemand op te wachten. Ga iets zinvollers doen met dit geld en zorg vooral dat het bij de muzikanten terecht komt!

Mark Postema