In een eerder voorwoord (tevens hier op het blog te lezen) heeft Musicmakers hoofdredacteur Mark Postema zich al eens behoorlijk opgewonden over de – volgens hem – onterechte subsidie voor het tijdschrift Fret. Wellicht wat onsubtiel, maar dus zeker niet verrassend is het voorwoord van de nieuwe Musicmaker: slechts een foto van de Fret in een prullenbak. En daaronder de tekst “Vreselijk die bezuinigingen, maar ach… het heeft ook zo zijn voordelen!” Vergis je echter niet: Postema is beslist NIET tegen cultuursubsidies, alleen komen die volgens hem nu veel te weinig bij de kunstenmakers zelf – dus de muzikanten – terecht. En dat kan in zijn ogen heel anders. Sterker nog: er zou nog véél meer bezuinigd kunnen worden terwijl de popsector ondertussen een enorme boost krijgt. Hoe dan? Lees het fictieve telefoongesprek dat Postema had met staatssecretaris Halbe Zijlstra.
BEZUINIGINGEN… MET ÉÉN TELEFOONTJE WAS HET ALLEMAAL HEEL ANDERS GELOPEN:
- Tring!!!! -
MP: Musicmakerrrrrr, met Mark… een goedemiddaaaaag!
Andere kant: Ja eh… spreek ik met de heer Postema?
MP: Ja hoor, wat kan ik voor u betekenen?
Andere kant: Ah! U spreekt met Kees Brons, ik ben een medewerker van staatssecretaris Halbe Zijlstra en ik hoopte dat u een kwartiertje tijd zou kunnen vrijmaken voor een telefoongesprek.
MP: Met de heer Zijlstra?
Andere kant: Momentje… ik verbind u even door.
- Klik! -
Andere kant: Ja hallo, met Halbe Zijlstra. Spreek ik met de heer Postema?
MP: Goedemiddag. Ja, dat klopt. Wat kan ik voor u betekenen?
Halbe Zijlstra (HZ): Nou, we zitten hier met zijn allen vreselijk te stoeien met de bezuinigingen op de cultuursector. Uiteraard is popmuziek daar onderdeel van… en nu drukte een van mijn medewerkers mij een oud voorwoord van u onder de neus, over het blad Fret. Daar gaat toch elk jaar een klein kapitaal naartoe en ik begrijp dat u dat onzin vindt?
MP: Ik vind het blad geen onzin, wel dat daar subsidie naartoe gaat. Dat geld kan beter besteed worden. Ik ken zeker een handvol mensen, onder wie mijn concullega’s van het blad LiveXS, die zo’n gratis tijdschrift zonder subsidie zouden kunnen uitbrengen. En sterker nog: daar misschien ook nog wel een leuke stuiver aan kunnen verdienen.
HZ: U zegt dus: doorstrepen die subsidie? Zo ja, dan schiet het opeens lekker op.
MP: Ja dat zeg ik. En opschieten? Dat had ook al vijf jaar eerder mogen gebeuren, dus zo snel vind ik het allemaal niet gaan. Overigens: als u het betreffende voorwoord goed heeft gelezen, weet u ook dat een deel van dat geld terug zou moeten in een soort PopMediaSteunfonds. Alle media, dus niet alleen muziekbladen, maar ook kranten, tijdschriften, radio- en tv-omroepen en websites als Nu.nl zouden daar aanspraak op moeten kunnen maken als ze op een beetje uitgebreide manier aandacht besteden aan een aanstormende Nederlandse band.
HZ: Om wat voor bedragen gaat het dan?
MP: Laten we zeggen: 75 euro voor de tekst en 25 euro voor de foto. En dat samen voor radio- en tv-zenders. Dus zeg 100 euro per keer. En laten we nou eens 1000 van dit soort artikelen ondersteunen per jaar…
HZ: Wow! Dat zijn bijna drie artikelen of items over Nederlandse popgroepen per dag! En dat kost dan… momentje… eh, slechts 100.000 euro per jaar? Terwijl we daar eigenlijk rechtstreeks de media mee ondersteunen? Nou, daar kan ik wel iets mee! Maar eh, dan moet er natuurlijk wel een pand komen voor dat MediaFonds van u, om maar niet te spreken over medewerkers, receptie, directie…
MP: Niks daarvan! U zet gewoon 100.000 euro op een bankrekening en huurt een boekhouder in om alle facturen van de media – uiteraard voorzien van een kopie van het artikel of de uitzending – uit te betalen. Dat zijn gemiddeld 84 facturen en betalingen per maand, laat iemand daar hooguit twee dagen per maand mee bezig zijn. En oké: er zal aan het eind van het jaar een accountantsrapportje moeten komen, dus gooi er in totaal nog eens paar duizend bij op, maar dan zijn we er ook wel. Dus: geen pand, geen instituut, gewoon iemand op een stoel in een bestaand kantoor.
HZ: U hebt het niet zo op instituten hè. En het MCN dan, Muziek Centrum Nederland? Wat moeten we daar dan mee?
MP: Hetzelfde, doorstrepen die handel. Weg ermee, foetsie!
HZ: U zegt dat het MCN ook weg kan? U brengt me in verwarring. U bent toch wel Mark Postema van de muziekbladen en zo?
MP: Ja, dat ben ik zeker. Maar bent u weleens bij het MCN binnen geweest, in dat enorme pand aan het Damrak?
HZ: Eh, nee… ik zit hier ook nog niet zo lang en…
MP: Daar ligt meer marmer op de vloer dan in de Playboy Mansion van Hugh Hefner. En geloof me, ik kan het weten. En daar betaalt u dus subsidie voor… Maar denkt u dat er ook maar één muzikant in het land is die daar beter door speelt?
HZ: Ik vrees dat ik u even kwijt ben…
MP: Subsidie zou moeten gaan naar de kunstenmakers – in dit geval popmuzikanten – en naar de plekken waar ze kunnen repeteren en hun kunsten kunnen vertonen voor het publiek. Ofwel: naar de oefenruimtes, muziekscholen en popzalen. Dus niet naar dure panden vol eh… Tja wat doen die mensen daar eigenlijk, bij die landelijke clubs?
HZ: Daar proberen we hier al maanden achter te komen, maar eerlijk gezegd krijgen we er niet echt grip op. Zeg, wat wilt u me nu eigenlijk vertellen?
MP: Hoeveel fondsen, instituten en andere instellingen houden zich nu bezig met popmuziek? Hoeveel mensen werken daar, hoeveel panden bezetten ze samen en hoeveel kost het allemaal wel niet om die boel aan de praat te houden?
HZ: Eh, we tellen hier 1, 2, 3, eh… zeker 8 instanties die met popmuziek bezig zijn, het zouden er trouwens ook 80 kunnen zijn, want het loopt nogal door elkaar heen. Daarbij zijn er minstens zoveel panden en talloze medewerkers. En bij elkaar gaat daar ongelooflijk veel geld naartoe. Heel lastig, want daar moeten we nu dus in gaan schiften.
MP: Niet doen, dat schiften. Gewoon alles van de kaart vegen. Helemaal stoppen met die handel en opnieuw beginnen.
HZ: Huh?
MP: Ik zeg niet dat u al dat subsidiegeld moet wegstrepen, dan begrijpt u me verkeerd. Maar stel nou eens dat u die prachtige panden in Amsterdam weg doet en in plaats daarvan voor een habbekrats een leegstaande kantoorflat huurt op een sneu industrieterrein in, laten we zeggen, Amersfoort-Zuid? Daar zet u vervolgens al die clubs in, die ontdekken dan meteen dat er buiten de Randstad ook nog mensen leven. En u bundelt alles onder één fonds – Cultuurfonds Holland of geef het maar een naam – en op elke cultuurvorm zet u maximaal tien mensen. Dan hebben we het dus niet alleen over popmuziek, maar ook over klassiek, dans, operette, toneel en ga zo nog maar even door. En, gelijke monniken gelijke kappen, datzelfde trucje doet u met de sport en andere gesubsidieerde sectoren. Er zal vast en zeker nog wel een tweede sneue kantoorflat leegstaan in Amersfoort.
HZ: Ik heb u inmiddels op de speaker gezet en er zitten hier nogal wat medewerkers op hun rekenmachines met u mee te typen. Geloof me, dit is de eerste keer in weken dat ik mensen met een glimlach zie.
MP: Als ik me niet vergis, moet u 200 miljoen bezuinigen op een totaal cultuurbudget van 900 miljoen. Waar zitten uw rekenmachinevrienden nu op?
HZ: Ik hoorde hier net iemand 475 miljoen roepen. Maar ik geloof dat we al richting de 515 miljoen gaan, zeker als we de sport meerekenen.
MP: En dan hebben we alleen maar de bovenlaag van de subsidiewereld. In het land krijgt niemand dus een cent minder dan vorig jaar. Sterker nog: als ik het goed heb, zitten we nu met een overschot van 275 miljoen?
HZ: Ja eh… u brengt ons hier wel in verwarring zeg. Laten we die geplande btw-verhoging op cultuur maar meteen van tafel vegen, anders houden we nog eens honderden miljoenen over. Wat ik me wel afvraag: leidt uw verhaal niet tot complete chaos?
MP: Waarom? Hebben die instituten niet vooral tot taak om te zorgen dat subsidiegelden juist verdeeld worden? Hoe moeilijk kan dat nou zijn? Laat een van die tien mensen maar lekker bezig gaan met beleid maken en de andere negen gewoon beoordelen of er goede en gedegen plannen uit het land binnenkomen en zo ja: zorgen dat daar geld heen gaat. Dus leg het initiatief bij de zalen en de organisaties in het land, bij de mensen die met hun poten in de modder staan. En niet te vergeten bij de kunstenmakers, in ons geval dus de bands en muzikanten.
HZ: U bedoelt met bands de zogenoemde popgroepen? Zouden die dan zelf subsidie moeten kunnen aanvragen?
MP: Waarom wordt popmuziek vooral als sector gesubsidieerd, terwijl orkesten, theatergroepen en dansgezelschappen wel individueel worden gesteund? Alsof bands allemaal een pot nat zijn en totaal niet van elkaar verschillen als het gaat om hun muziek, ambitie, potentie en toekomstplannen.
HZ: Tja, daar vraagt u me wat…
MP: Stel dat Nederland elk jaar 50 popgroepen subsidieert. Basisregel zou kunnen zijn dat zo’n band een zakelijke, een creatieve én een financiële coach aan zich verbindt, voor mijn part de plaatselijke muziekleraar, de directeur van de lokale machinefabriek en de accountant uit het dorp. Samen met die drie coaches zou iedere band een plan voor het aankomende jaar kunnen indienen. Laten we nu niet te lang zeuren over de voorwaarden, dat komt wel goed, en er vooral voor zorgen dat alle muziekstijlen worden meegenomen. Dus van smartlap tot metal. Stel nou dat u 50 bands daadwerkelijk steunt. U geeft ze een waardecheque van 5000 euro als bijdrage voor het opnemen van een cd, een waardecheque van 5000 voor het regelen van hun promotie en het op orde brengen van hun instrumentarium. En, want we zijn er nog niet, u geeft ze 350 euro cash als basisbedrag per optreden dat ze in dat aankomende jaar gaan doen. Poppodia krijgen op hun beurt ook 350 euro per keer dat ze een van deze 50 bands laten optreden, maar moeten dat geld dan ook daadwerkelijk aan de band betalen. Laten we er nu voor het gemak van uitgaan dat elke band zo’n 50 keer per jaar speelt. Wat kost dat dan bij elkaar?
HZ: We zijn al aan het rekenen. Ruim 517.000 euro. En als je het geld van de popzalen meerekent 535.000 euro. Huh, da’s amper meer dan een half miljoen.
MP: Laten we er dan maar 100 bands van maken, we barsten immers van het geld. En hoeveel houden deze bands daar in het ene jaar zelf aan over?
HZ: Eh, iemand zegt hier 35.000 euro. Per band dus. U zegt dat we voor een dik miljoen maar liefst 100 popgroepen een jaar lang de kans geven om flink hun vleugels uit te kunnen slaan, terwijl ze ieder 10.000 terugpompen in de muziekindustrie en zelf minstens 50 optredens geven waarmee ze zeker 35.000 euro binnenhalen?
MP: Ja, maar dat zegt u zelf ook net. En vergeet niet dat we ons net bedachte PopMediaSteunFonds hieraan kunnen verbinden. Evenals drie andere projecten die u nu al steunt: het Tax-videoclipfonds, De Grote Prijs Van Nederland en de Popronde. Die zijn toch prima aan die 100 bands te koppelen? Gooi er daarvoor nog een paar ton extra tegenaan en u heeft voor twee miljoen een popklimaat gecreëerd waar geen land ter wereld aan kan tippen.
HZ: De verwarring slaat hier wel een beetje toe, we zijn druk bezig met bezuinigen en nu gaan we juist daardoor een gigantische impuls geven aan de Nederlandse popcultuur? Dat kan toch niet allemaal voor twee miljoen? Oh, hier beginnen allemaal mensen driftig te knikken… Eh tja, ik geloof dat het toch echt klopt wat u zegt…
MP: U houdt nogal wat geld over hè?
HZ: Ja, dat is wel een beetje een probleem… Hoe leg ik dat nou uit?
MP: Weet u wat u zou kunnen doen? U zou eens per jaar een grote vakbeurs kunnen organiseren, een ontmoetingsplek waar al die muzikanten samenkomen, maar ook popjournalisten, mensen van platenmaatschappijen, boekingskantoren, managers, popzalen en weet ik veel wie nog meer. Op die beurs zou centraal moeten staan dat popmuziek – behalve een prachtige hobby en passie voor velen – ook een economische factor is. En deze beurs zou moeten stimuleren dat cultuur en ondernemerschap samen op gaan. U kunt daar forumdiscussies organiseren, debatten, panelgesprekken, netwerkmeetings en…
HZ: Fantastisch! Dit idee zal bij de regeringspartijen inslaan als een bom! ‘Het stimuleren van cultureel ondernemerschap’, daar smikkelen we bij de VVD van. Wacht, dat schrijf ik meteen even op…
MP: En als u toch schrijft, zorg dan dat dit evenement duizenden muziekprofessionals uit het buitenland aantrekt en dat onze Nederlandse bands daar gepresenteerd worden als een geweldig exportproduct en…
HZ: Moment, u gaat nu wel erg snel… ‘Popmuziek als exportproduct’, daar krijgen we zelfs nog bij de PVV de handen voor op elkaar. Dat is nou precies wat we met zijn allen willen! Hoeveel miljoen moet zo’n evenementje kosten denkt u?
MP: Dat weet u beter dan ik, want u steunt dit evenement al. Het heet Eurosonic Noorderslag…
HZ: Dat meent u niet! We hadden Noorderslag eigenlijk al weggestreept. Maar als ik u zo hoor, dan moet daar eerder meer geld naartoe dan minder. Wat een prachtig evenement!
MP: Dat bedoel ik maar te zeggen! Nog wel een verzoek van mijn kant: kunt u zorgen dat het bier daar vanaf de volgende editie gratis is?
HZ: Dat lijkt me wel het minste wat ik terug kan doen voor die tientallen miljoenen die u me net heeft uitgespaard. Beschouw het als geregeld! Ik dank u hartelijk voor dit gesprek.
MP: Graag gedaan! En tot Noorderslag dan maar!
HZ: Rekent u erop dat ik erbij ben!
- Toettoet -
Goed na enige bestudering het volgende:
Ten eerste is het blad FRET volgens hun website gratis op te halen bij op de site genoemde distributiepunten waaronder Fame te Amsterdam, dus hoezo moet ik een abonnement nemen? Omdat je er twee CD’s bij krijgt? Het blad is misschien een product van de geluidsdragers producerende branche die met overheidsgeld FRET gezamenlijk voortbrengen? Een knap staaltje Lobby dan.
Maar op zich zitten Music Maker en FRET elkaar niet in de weg: FRET is gratis, dus mijn geld gaat naar M usic Maker. En FRET is voor het muziek-liefhebbend/-kopend publiek, terwijl Musicmaker er -hoe kan het ook anders- in de eerste plaats is voor muziekmakend Nederland en Belgie. Dat is toch wel een belangrijk verschilletje om te maken in onderscheid.
Kwaliteit bewijst zichzelf, Music Maker bestaat nog steeds!
Het heeft meerdere redacties gekend. Een tijd geleden werd het zelfs nog onder de hoed van Elsevier uitgebracht met Ubel Zuiderveld als eindredacteur. Nu bestaat Music Maker nog steeds onder de auspicien van onze oppersnor Mark, die destijds ook Rampspoed in Rockland schreef als column voor Music Maker. De vele leden dragen hun lijfblad blijkens een goed hart toe.
Kortom, FRET op zich is geen bedreiging, alleen als het echt een intiatief zou zijn van de cd-verkopende brache, dan is overheidssteun wel wrang… En natuurlijk zou Music Maker dan zelf ook wel eens wat subsidie kunnen gebruiken, kunnen we eindelijk eens een keer een ledendag organiseren met veel ‘muziek en drank’ en zonder ongein. . .
Hmm .. Ik ben het er allemaal niet zo mee eens.
Ik neem aan dat we het hebben over ALLE gesubsideerde muziek media hebben, ik kan me nl. niet vóórstellen Mark het zo persoonlijk op FRET speelt, want, in al zijn wijsheid, weet hij echt wel dat dat slechts een héél klein topje van de subsidie ijsberg is. Beetje stemmingmakerij dus.
De gesubsidieerde media is er om een speciale niche binnen muziek (of kunsten) te promoten en te ondersteunen. Daar is vanuit een (destijdse) visie door de overheid subsidie aan toegekend. Ik denk terecht. Ik vraag me gewoon af wie die artikelen of aandacht zal overnemen als die subsidie wegvalt.
Ik zie het bijvoorbeeld UP,MusicMaker, LiveXS of wie dan ook niet doen, omdat het niet past binnen het format. Liever een grote band, want dat verkoopt. En natuurlijk uitzonderingen zijn er altijd.
Ik ben blij met de 3voor12’s en de Fret’s. Er zijn vergelijkbare organen binnen/voor de Jazz, Klassiek en podium kunsten.
Vervolgens vind ik inderdaad ook dat die hele 200 miljoen wel beter besteed kan worden hier en daar. Maar subsidie voor ondersteunende media moet er zijn. Commerciele bladen zie ik het niet doen.
Ik vind het niet terecht om deze k*t bezuinigingen aan te grijpen om een beetje FRET te bashen.
Trouwens, ik vind het best een mooie vloer. Zat er al in trouwens, gedaan door de vorige bewoners.
Wel, Mark, een vlotte pprtie cabaret is dat hierboven! Een van de beroerde zaken bij deze bezuinigingen is echter helaas, dat de ene muzieksoort tegen de andere wordt uitgespeeld in het Halbe Zijlstra circus, dus de ene musicus tegen de andere muzikant. Ik heb nog nooit meegemaakt, dat er genoeg geld was voor muziek in NL; kwam er wat bij, dan kwamen er aanvragers bij. Ik vind bezuinigingen wel schadelijk. Er zou niet bezuinigd moeten worden, maar het budget zou eindelijk op een fatsoenlijke 1,2% van het totaalbudget gebracht moeten worden. Ik ben popmuzikant, maar heb mijn kollegablazers en -strijkers uit de “serieuze” muziekhoek (wij worden meestal bij de “verpozing” gerekend!) in mijn muziekplannen heel graag bij de hand zonodig. Ik laat me niet van solidariteit met hun wegpraten….Voor ons allemaal geldt het: de muziekarbeiders vooral horen van hun inspanning te profiteren samen met hun belangenbehartigers.
Ik ben zo’n accountant uit het dorp en dat bijbaantje als coach lijkt mij inderdaad wel wat
. Alle gekheid op een stokje: goed verhaal en vooral logisch ook. Punt is alleen dat er in Den Haag momenteel niet geluisterd wordt naar mensen die met de poten in de modder staan. Als Halbe en Mark nu eens écht een kopje koffie (sorry Mark, ik bedoel natuurlijk een pot bier) met elkaar zouden gaan drinken…
Kom op Halbe, daal eens neer van je ivoren torentje en nodig deze praktiijkheld uit. Je wordt er gegarandeerd een stuk wijzer van en, wie weet, ga je daarna wel een soort van visie ontwikkelen. Ik zie een win-win aankomen.
Goed voorstel van Mark. Wij hebben in Up Magazine toch altijd wel 6-7 Nederlandse bandjes iedere issue. 6 bands x € 75,- x 10 issues = € 4500,- per jaar subsidie.
Dat zou een wereld van verschil maken voor Up Magazine. Ik ben voor!
Zal het een beetje gechargeerd zijn zoals Mark het brengt… het is iets wat politici die zich met deze materie bezighouden toch op z’n minst moeten lezen. Want ja, er gaat een enorme hoop geld naar instituten en instellingen, stichtingen en bedrijfjes van mensen die voor zichzelf een baan hebben geschapen onder het motto de popscene te verbeteren.
Natuurlijk: er zijn ook instituten, instellingen, stichtingen en bedrijfjes die met minimale middelen wèl goed werk verrichten.
Wat dus de kern is, lijkt me: scheid de kaf van het koren.
(En richt om dat te doen in godesnaam geen nieuwe stichting op.)
Mark: ik geniet van je polemieken, broeder!
Ik ben dus die Duffhues die Maarten in zijn reactie noemt en inderdaad speel ik behoorlijk wat in het buitenland zonder steun van wie dan ook in NL. Sterker nog, in de afgelopen jaren is mijn muziek vooral genegeerd door allerlei nationale platforms en media (zoals bijv. Fret). Het grappige is echter dat door veel in het buitenland te spelen het aantal optredens in eigen land toeneemt en om het geven van optredens draait het bij mij, dat is waar mijn hart ligt, mijn core-business.
Ik vind het voorstel van Mark positief. Het is het soort steun waar ik en mijn two-piece band veel aan zouden hebben m.b.t het promoten van onze muziek in zowel in binnen- als buitenland. De bedragen die genoemd worden voor een album release, promo en ondersteuning van optredens zijn wat mij betreft realistisch en kunnen in die mate ook een verschil maken.
Ik ben goed thuis in cultuursubsidies en de werking ervan (ik ben eerder programmeur en producent van muziekprojecten geweest) en ben het eens met het idee dat in de wereld van popmuziek -nog meer zelfs dan in de andere kunstdisciplines- een directe ondersteuning van acts/ artiesten/ bands beter zal werken dan het subsidiëren van een sector als geheel. Het is een idee waar ik zelf al langer voor pleit en wat naar mijn mening een echte goede stap zou zijn in het ondersteunen, ontwikkelen en professionaliseren van popmuzikanten in Nederland. Zo, en nu ff een biertje en aan een nieuw nummer werken.
100% eensch Mark! Subsidie zou vrij toegankelijk moeten zijn voor ieder medium en voor ieder tallentontwikkelingprogramma.
Verkapte staatssteun naar: Fret, 3voor12, ongekendtallent, Grote Prijs van NL, Popronde noem maar op. Een ieder met een goed idee en goede financieel onderbouwing, met een gezond percentage eigen geld zou recht moeten hebben op ondersteuning. Of overheidsgeld is er voor iedereen, of het is er voor niemand. Krampachtig met “loze” argumenten je eigen baan instandhouden kan iedereen….. Wat MCN doet aan ondersteunen van bands in het buitenland kan AT ook….
Nu ken ik toevallig Duffhues. Die jongen toert al jaren zeer succesvol door Duitsland (en tegenwoordig ook Frankrijk) zonder enige hulp van MCN. Dus.
“Fret heeft dankzij subisidies een valse concurentie-positie”. En 3voor12 dan? Bestaat volledig uit subsidies. In tegenstelling tot Kindamuzik of Musicfrom of OOR. Ook maar opheffen dus?
Fret mag inderdaad wel eens proberen z’n boontjes te doppen zonder afhankelijk te zijn van subsidies. Als LiveXS het kan, kan Fret het ook. Maar MCN… Zij voegen nog iets toe! Laat de nuttige diensten bestaan!
Maar het hele punt hier: laat culturele instellingen die op subsidie leven iets harder achter inkomsten aangaan! Iets meer creativiteit jongens!
Fret heeft dankzij subsidies een valse concurrentie-positie, daar heeft Mark Postema volledig gelijk in. Bovendien voegt het blad tegenwoordig weinig toe in het Nederlandse popjournalistiek-klimaat: een medium als 3VOOR12 stimuleert Nederlandse acts minstens net zo sterken heeft misschien zelfs een breder lezerspubliek.
Maar MCN afschaffen is veel te kort door de bocht: Mark vraagt zich af of er ‘ook maar één muzikant in het land is die daar beter door speelt?’. Het antwoord is simpel: ja. Er zijn daar meer middelen en meer kennis aanwezig dan waar dan ook in Nederland. Als een band naar het buitenland wil om te touren, is er niet alleen geld beschikbaar via MCN maar ook de contacten, tips en hele concrete hulptrajecten.
In zijn verhaal suggereert Mark dat elke band ‘een zakelijke, een creatieve én een financiële coach aan zich verbindt’, in het MCN zijn dat soort coaches volgens mij juist aanwezig. Zijn rekensom is een veel te simpele weergave van de werkelijkheid. Tijd voor een hervorming bij MCN? Ik weet het niet, wat jullie?
De discussie is wat mij betreft geopend.
Geniaal …. te mooi voor woorden