De hele opleiding journalistiek is voor mij één grote worsteling geweest . Ik moest echt hard werken voor deze studie, maar ik heb wel alles in één keer gehaald, zonder achterstanden. Toen ik begon aan deze opleiding wist ik al dat ik in de muziekwereld terecht wilde komen als muziekjournaliste. Ik ben nou eenmaal opgegroeid met muziek en muzikanten in de familie, bovendien zijn muzikanten de soort mensen waar ik me graag mee inlaat en waarbij ik me op mijn gemak voel. Ik was dan ook ontzettend blij toen ik te horen kreeg van Windesheim dat ik op sollicitatiegesprek mocht bij Musicmaker.

Eenmaal binnen werd ik ontvangen door twee spontane jonge mannen en ik voelde me gelijk op mijn gemak. Hier kon ik het wel een tijdje uithouden. Het gesprek liep totaal anders dan ik verwachtte, het was heel open, informeel en zelfs gezelligs. Ik kreeg gelijk te horen dat ik wel mocht komen vanaf maart. Ik was door het dolle heen, ik zou op de plek komen te zitten waar ik vier jaar lang voor geknokt had! De hele verdere dag liep ik met een grote glimlach op mijn gezicht.

De eerste dag dat ik begon op de redactie kon ik direct aan de slag met het schrijven van korte artikelen en nieuwsberichten, die overigens ook meteen zouden verschijnen in MM 03-2011. Vanaf het eerste moment draaide ik volledig mee met de heren van de redactie. Ja, heren zeg ik, want ik heb maar weinig met vrouwen van doen hier. Het is een echte mannenwereld, wat ook te merken is op de redactie: een heerlijke chaos en vooral veel grappen. Ik voelde me er gelijk thuis. Tot op de dag van vandaag vind ik het hier nog steeds geweldig. Ik krijg interessante opdrachten, maak mooie stukjes en mag volgende week zelfs een interview doen met één van mijn favoriete Americana-artiesten, ik kan mijn geluk niet op! En wat is er nou mooier dan je eigen naam terug te vinden in een muziekblad?!

Ella-Milou Quist

Dat het tegenwoordig van belang is om je als artiest, band of bedrijf op social media te vestigen is duidelijk, maar wat is nou precies het nut om daar actief mee bezig te zijn? Door middel van dit blog hoop ik daar wat meer duidelijk over te geven.

Social media hoeven je naast tijd, nauwelijks iets te kosten. Waar ‘vroeger’ de promotionele activiteiten bestonden uit vaak dure en intensieve marketingcampagnes kun je tegenwoordig met slechts een fractie van dat budget uit de voeten. Als muzikant gebruik je media om jezelf in de kijker te spelen. Wat een van de nadelen was/is van het gebruik van traditionele media is dat je altijd te maken hebt met een tussenpersoon (journalist). Diegene beslist uiteindelijk of er iets met jouw persbericht/nieuws gedaan wordt. Bij social media heb je overal zelf controle over.

SCHERPSCHUTTER
Het bereiken van een niche is dankzij social media makkelijker dan ooit. Het bereik van televisie en de landelijke dagbladen campagne is groot, maar spreek je er direct je doelgroep mee aan? Nee, en het is ook nog eens kostenintensief. Maar dat schieten met hagel is passé. Je kunt nu als scherpschutter te werk gaan, je eigen doelgroep met een vizier in de gaten houden.
Iedereen wil tegenwoordig z’n imago 2.0 maken. Dit houdt in dat er interactie tussen de doelgroep en jezelf moet ontstaan. De koper (muziekliefhebber) van nu wordt gedreven door de interactiviteit tussen het bedrijf en consument. Omdat praktisch alle informatie op internet te vinden is zul je je product of dienst (cd’s / optredens) een meerwaarde moeten geven ten opzichte van de online concurrentie. Daar zijn social media uitermate handige hulpmiddelen bij.

CRITICS
Naast het posten van informatie over je band en/of (nieuwe) album zijn social media ook een ideale graadmeter om reacties en feedback te krijgen. Vond men de show te gek of juist compleet ruk? Via de verschillende social media kan je de beoogde doelgroep monitoren. Dit is van belang aangezien de gebruikers van social media in een aantal groepen in te delen zijn. Het onderzoeksbureau Forrester heeft onderzoek gedaan naar de gebruikers en heeft hun in een aantal groepen ingedeeld. Van alle gebruikers op de verschillende social media platforms is ongeveer 17% ‘Creator’ (nieuwsmaker), 17% ‘Critic’ (criticus), 26% ‘Joiner’ (volgeling) en 41% ‘Spectator’ (toeschouwer).
Conclusie: het overgrote deel van de gebruikers op de verschillende social media wordt beïnvloed door slechts een klein aantal ‘Critics’. Het is daarom van belang om de ‘Critics’ te monitoren. Zij kunnen de opinie van de ‘Spectators’ namelijk snel doen omslaan. Vaak zijn de bevindingen van de ‘Critics’ niet geheel ongegrond maar wel kort door de bocht. Het is dus van belang dat wanneer er kritiek geleverd wordt op je product of dienst je transparant en eerlijk antwoord of toelichting geeft.

WAARDERING
De beste reclame is nog altijd mond tot mond reclame. Dit omdat het de meest betrouwbare informatiebron is wanneer consumenten beslissen over een aankoop. Dit blijkt uit een internetenquête van Nielsen Internet Survey. Potentiele fans of klanten zullen namelijk eerder iets aannemen wanneer het product of de dienst een goede waardering krijgt van bestaande fans of klanten.

CONCLUSIE
Dus nogmaals: wat is nou het nut van social media? Kort samengevat maken social media de conversatie tussen muzikanten en fans 2.0. Ze staan direct in contact met elkaar. Uiteindelijk zal dat persoonlijke contact zorgen voor een betere naamsbekendheid en een sterker marktaandeel.

Nou, uw vakblad interviewde de Volendamse groep voor de nieuwe editie die op 31 maart in de winkels ligt en vroeg naar de redenen van de deelname aan het Eurovisie Songfestival. Ook spraken we uitvoerig over het imago en instrumentarium van 3JS. Of we gek zijn geworden? Nee hoor! Jan en de Japen zijn namelijk muzikanten met verstand van zaken en instrumenten en hebben dus ook nog eens behoorlijk veel succes. Genoeg redenen om een gesprek aan te gaan.

Een paar leuke quotes uit het gesprek onder leiding van redacteur Bert Middelbos om jullie lekker te maken:

‘Het is ouderwets om je een bepaald imago aan te meten. Gooi dat streven overboord en probeer zo te werken dat zoveel mogelijk zenders je draaien.’

‘Kijk naar Pinkpop of Lowlands, die festivals zijn toch gewoon net zo commercieel als het Mega Piraten Festijn?!’

‘Je moet gewoon dicht bij jezelf blijven en je niet laten verleiden tot het maken van troep.’

‘Uiteindelijk willen we dat zoveel mogelijk mensen de muziek van ons kunnen horen en met een podium als het Eurovisiesongfestival bereik je in één klap 135 miljoen mensen.’

‘We hebben inderdaad samen met Jan Smit en Nick & Simon een prima studio waar we tot dusver al ons werk geproduceerd hebben, maar we hadden gehoord dat ICP Studios echt een speeltuin voor muzikanten is.’

Foto: Bullet-Ray (www.bullet-ray.nl)

Maar oké: niemand weet het, want geen band of artiest heeft het ooit aangedurfd om de heilige minuut volkomen te negeren. Maar misschien dat dit nu snel gaat veranderen. Radio-dj Michiel Veenstra stuurde gisteravond het volgende twitterbericht de wereld in:  “Welke band durft? Fuck die minuut, speel je hele nummer, draai ik je een uur lang op 3FM” Het bericht is daarna met een rotvaart geretweet, leverde enorme bijval op en kreeg ook zijn eigen hashtag: #doorrammenbijdwdd

Ook op de redactie van Musicmaker is er meermalen gefantaseerd over het ‘doorram-scenario’. We volgen daarom met grote interesse waar Michiel Veenstra’s oproep toe leidt. En behalve dat doen we bij deze een extra duit in het prijzenzakje: wie daadwerkelijk dat ‘solo-uurtje’ 3FM binnenhaalt, krijgt er meteen een interview in Musicmaker bij!

Overigens meldde Adriaan Pels van Excelsior Recordings dat Alamo Race Track deze stunt al een paar jaar geleden heeft uitgehaald, in een uitzending met Claudia de Breij als presentator. ‘De band speelde gewoon door tot ie werd weggeapplaudisseerd’, aldus Adriaan. In een filmpje op YouTube (http://youtu.be/GMqs4-EzHFM) is echter te zien dat de band rond 3:19 begint met zijn liedje en er noodgedwongen rond 4:22 mee ophoudt. Ofwel: da’s hooguit 3 seconden meer dan die krampachtige minuut en in de verste verte niet het ‘hele nummer’ waar Michiel Veenstra het over heeft.

Wat vind jij? Moet Michiel echt werk maken van zijn actie? En waarom dan? Of waarom juist niet? Laat het weten en reageer hier!

Een van de eerste projecten waar ik me op mag storten is het platform Facebook. Sociale netwerksites komen en gaan, maar Facebook mag zich, met wereldwijd 500 miljoen gebruikers, inmiddels tot de gevestigde orde rekenen. Als je op internet mee wilt tellen móet je tegenwoordig een Facebook-profiel, -page of -fanpagina hebben. Dat geldt ook voor bands, want het aantal gebruikers op het vroeger populaire MySpace is behoorlijk aan het zakken en de verwachting is dat MySpace op den duur waarschijnlijk niet meer relevant zal zijn.

Voor degenen die niet met Facebook bekend zijn: je kunt je aanmelden als individu, met je band of met je bedrijf. Denk daarbij goed na wat voor soort pagina je gaat gebruiken. Je hebt namelijk de keuze uit drie verschillende soorten accounts: gebruikersprofiel, groep en pagina. Een verkeerde keuze kan je veel problemen opleveren. Daar kunnen onze vrienden van Krach over meepraten. De band had duizenden vrienden verzameld toen op een dag plotseling hun profiel door Facebook werd verwijderd. Het ‘sociale’ medium haalt de laatste tijd steeds vaker zonder pardon pagina’s weg. Dat heeft te maken met het schenden van de ‘Verklaring van rechten en verantwoordelijkheden’ die Facebook opgesteld heeft.

Deze verklaring staat in de ‘terms of agreement’ van Facebook, zo’n verklaring die je doorgaans niet wilt lezen en meteen voor lief neemt. Aanvinken en doorgaan. Maar in de kleine lettertjes valt te lezen dat de gebruikersprofielen op Facebook specifiek bedoeld zijn voor individuen. Dit is ook precies waar veel bedrijven en bands de fout zijn ingegaan. Bedrijven maken reclame voor zichzelf door middel van een gebruikersprofiel en vertegenwoordigen dus niet een individu maar een bedrijf of band met een commerciële doelstelling. Daarom is het van belang om als band of bedrijf je profiel om te zetten naar een pagina, of voor een pagina te kiezen als je nog helemaal geen Facebook-account hebt. Mensen kunnen dan geen zogenoemde  ‘vrienden’ of ‘followers’ worden, maar  kunnen jouw band of bedrijf wel ‘liken’, oftewel leuk vinden.

Het omzetten van een gebruikersprofiel naar een pagina brengt echter wel een probleem met zich mee. Hoewel je met slechts twee muisklikken de omschakeling kunt maken, is het overzetten van je vrienden een ware hel. Facebook heeft geen applicatie of tool waardoor al je gebruikersprofielvrienden automatisch je pagina ‘liken’. Om dus al je vrienden uit te nodigen voor je pagina dien je een aantal stappen te nemen. Je kunt een ‘suggestie’ naar al je vrienden op je gebruikerspagina of een bericht naar al je vrienden sturen met daarin de uitnodiging om je pagina te ‘liken’. Wees erop bedacht dat dit een tijdrovende klus is wanneer je bijvoorbeeld meer dan 1000 vrienden moet uitnodigen.

Er zijn een aantal trucjes die je kunt gebruiken, zoals http://bit.ly/c04c4i en http://on.fb.me/fgkAlZ. Deze websites geven je stapsgewijs aan hoe je dit het makkelijkst kunt doen. Dus als je nog niet actief op Facebook bent, moet je dat maar eens snel gaan regelen. Ben je al druk bezig, maar nog niet op de ‘goede’ manier, zorg dan dat je het bovenstaande snel uitvoert. Het zou zonde zijn als je profiel verwijderd wordt en je van de sociale media kaart verdwijnt.

Succes ermee!
Robin

Zoals je als trouwe lezer van Musicmaker weet, is de Monotron een simpele analoge synth die aangestuurd wordt door een ribboncontroller. Je koopt er al eentje voor onder de 60 euro. Op zich kan de Monotron niet veel; hij is monofoon, het is niet echt makkelijk om er een min of meer zuiver melodietje op te spelen en de synth-mogelijkheden zijn zacht gezegd ook niet echt state of the art. Maar de basissound is lekker rechttoe-rechtaan en het filter klinkt heerlijk.

Juist omdat het zo’n beperkte synth is, is er een ware hype ontstaan van muzikanten die proberen er toch zoveel mogelijk sounds uit te halen. Eentje daarvan willen we je hier niet onthouden; check deze bebrilde, maar zeer inventieve, knutselnerd Brett Domino maar eens.

Daarnaast blijkt het onweerstaanbaar om de Monotron uit elkaar te slopen en geinige mods uit te voeren. Dit varieert van een ander kleur LED-lampje tot een extra VCO, een betere eindversterker en zelfs tot een complete modulaire mini-synth. Het zet aan het denken dat in deze tijd waarin de mogelijkheden om digitaal geluiden te maken onbeperkt zijn, hele volksstammen niets leuker vinden dan ouderwets de soldeerbout uit de kast te pakken. De Monotron laat zich met een beetje handigheid makkelijk modden en mocht het mis gaan; dan koop je gewoon een nieuwe!

Officieel raadt Korg natuurlijk niet aan de Monotron uit elkaar te slopen, maar op de printplaat staat aangegeven waar je aansluitingen kunt maken en onlangs gaf Korg het schema van de Monotron vrij. Officieus moedigt Korg het dus juist aan en dat verdient navolging van alle andere grote fabrikanten. Kom maar op met die knutselpakketten en doe-het-zelf schema’s! Dan komen we een stuk beter door deze donkere novemberdagen heen.

1. Elektrische gitaar Gibson ES-335 Sunburst uit 1982, serienummer 82517580. Herkenbaar aan diverse slijtplekken (o.a. daar waar de slagplaat ooit zat), ingebouwde schakelaartjes, Rolang GK2A-element en een Koch-preamp (met batterijklep aan de achterkant).  Ook opvallend: het halselement zit omgedraaid (dat wil zeggen, de pooltjes zitten aan de brugzijde).

2. Elektrische gitaar Musicman “Luke”. Zwart, met ingebouwde piezo (die het overigens niet deed) en twee uitgangen.

3. In-ears Ultimate-ears. Ze zaten in een zilveren koffertje met Erik’s naam erop. Het gaat om gegoten huidkleurige hoofdtelefoontjes ter waarde van € 1200,-.

4. AER-versterker Compact 60. Lichtgewicht, zwart versterkertje van 8 kg zonder schuimrubber speakerdoek.

5. Yamaha akoestische gitaar, Compass-serie. Zwart met de plastic slagplaat verwijderd.

Guthrie Govan is bekend als gitarist van Asia, zijn werk met Dizzee Rascal en was een tijdje beste gitarist van Engeland. Satriani zei over Govan: ‘Totally freakin’ awesome! This cd put a smile on my face a mile wide!’ Dweezil Zappa op zijn beurt: ‘He has total freedom on guitar… bastard!’ Na een succesvol optreden van dit drietal in Boekarest hebben zij besloten om ook een optreden in Nederland te doen. Elk zal een aantal stukken ten gehore brengen waarna zij de avond besluiten met een jamsessie. De drie topgitaristen, Guthrie Govan uit Engeland, Jose de Castro uit Spanje en Richard Hallebeek uit Nederland worden bijgestaan door Coen Molenaar op keyboards, David de Marez Oyens op bas en René Engel op drums.

Musicmaker geeft 3 x 2 kaarten weg. Je kunt deze kaarten winnen door een mail te sturen naar prijs@musicmaker.nl. Geef daarvoor antwoord op de vraag: Hoe heet het platenlabel en tevens versterkermerk van Guthrie Govan?

De Amerikaanse, melodieuze metalgroep Alter Bridge speelt maandag 8 november in de grote, Amsterdamse bierhal. Uit alle inzendingen worden vijf prijswinnaars uitgekozen die ieder een vriendin of vriendin mee kunnen nemen om bij de soundcheck te komen kijken. Een van de prijswinnaars wordt uitgekozen om op het podium een nummer mee te doen. Lekker jammen met gitarist Mark Tremonti en zanger Myles Kennedy en meteen een mooie gelegenheid om te spieken hoe die mannen hun apparatuur op het podium georganiseerd hebben.

Check www.roadrunner.nl/nl/alterbridge/prijsvraag, beantwoord de prijsvraag en vul alle benodigde gegevens in. Wie weet heb jij er straks een mooi verhaal bij om over op te scheppen!

Patrick Lamberts

Foto: Cristel Brouwer

Ondergetekende redacteur typt dit stuk in de bandbus met bibberende handjes, wallen tot op zijn toetsenbord en een adem waar twee open ramen noch een familiepak kauwgom weerstand tegen kunnen bieden. We mogen dus voorzichtig stellen dat de daags ervoor georganiseerde presentatie van het debuutalbum Dreamless Slumbers van zijn band Tommy Ebben & The Small Town Villains een succes was. Hoewel er van tevoren bij zowel band als label flink wat vingernagels prematuur stierven – hoe krijg je een zaal in Amsterdam vol voor een band uit Groningen zonder al te noemenswaardige staat van dienst, en het liefst met zoveel mogelijk ‘belangrijke mensen’?

Het antwoord is net zo eenvoudig als de klassieke Monty Python-sketch: spam, spam, bacon, eggs, spam. De spek en eieren werden vervangen door inderhaast gehaalde noodles terwijl een half uur voor aanvang nog de laatste sms-dwingelandij werd botgevierd op ieders Amsterdamse netwerk: ’21.00 CD-presentatie in Winston Kingdom. Kom langs. We hebben je zus.’  Een maand daarvoor begon het al op de emailadres-, telefoon- en Faceboeken van bandleden en labelbaas. Ergens is het vrij sneu en lijkt het in niets op de rock & roll-idealen die je met je eerste bandje nog had. ‘De plaat is toch goed? Als ze het zelf niet ontdekken is dat hun probleem.’ Maar – en ook dat hoeven we lezers van dat prachtige glanzende blaadje met die grote M niet meer te vertellen – rock & roll zijn doe je maar in je vrije tijd; een serieuze muziekcarrière opbouwen is keihard werken.

Nou is enige creativiteit en tact onmisbaar bij het slagen van zo’n onderneming, en bleek de persoonlijke benadering van potentiële bezoekers het meest effectief. Al was een bericht geplaatst met de juist van alle tact ontdane tekst ‘WTF!! LUCILLE WERNER NAAKT! NAAST HET LIJK VAN KURT COBAIN!!’ met een link naar de concertposter misschien wel dé reden dat bij de eerste tonen van het optreden de zaal ramvol stond. Wie zal het zeggen? Want nergens anders dan in de muziekbusiness is succes zo beroerd te calculeren. Het laatste nummer She Won’t Tell werd door het publiek uit volle borst meegezongen. Was waarschijnlijk nooit gebeurd als uw nederige reporter tijdens een videoclipbespreking met zijn andere band niet toevallig een usb-stick met het voltallige album van Tommy mee had, en de regisseur in kwestie niet ook reclames voor een groot telecombedrijf blijkt te maken. Trouwens, dan had de betreffende regisseur ook nooit die andere band in kwestie gevraagd voor de muziek van een later reclamefilmpje, dat vast wel weer z’n uitwerking zal hebben op hun cd-presentatie over twee weken. Om heel eerlijk te zijn: wij hebben vaak ook geen flauw idee wat we doen. Te gek, toch?