Ten eerste is het handig om binnen je band een centraal aanspreekpunt aan te wijzen. Deze persoon beheert alle social media vanuit een applicatie zoals Tweetdeck, Hootsuite of Pluggio. Het voordeel van werken vanuit zo’n zogenaamd ‘business dashboard’ is dat het je veel minder tijd kost. Wanneer andere leden van de band een bericht willen delen, kunnen zij dit het beste doen via degene die daarvoor aangewezen is. Elk bandlid staat het natuurlijk vrij om social media te gebruiken, want persoonlijk contact wordt over het algemeen erg gewaardeerd onder de fans.
Hieronder puntsgewijs nog een aantal tips:

-Ga actief mensen volgen die affiniteit hebben met je muziek. Verzamel een mix van mensen om je heen die hun kennis delen. Zodoende krijg je een kwalitatief goede en constante stroom aan informatie en interactie op je profiel.

-Zorg voor een goede afhandeling van ReTweets, Direct Messages, Mentions en listvermeldingen. Reageer altijd én reageer snel.

-Neem actief deel aan discussies op fora om je band onder de aandacht te brengen. Dit is redelijk tijdrovend werk maar zal zich uiteindelijk uitbetalen in meer ‘vrienden’. Behalve reageren kun je ook zelf discussies starten. Maak daarvoor bijvoorbeeld gebruik van het forum op je Facebook-fanpage.

-Zoek naar professionals in je netwerk op LinkedIn. Het kan geen kwaad om professionals uit de muziekindustrie in je netwerk te hebben. Je weet maar nooit wanneer ze van pas kunnen komen.

-Maak extra en exclusieve content voor je fans. Hierdoor blijven ze naar je social media platforms terugkomen. Denk bijvoorbeeld aan extra beeldmateriaal van concertverslagen, speciale interviews of toegang tot extra tracks.

-Zorg voor regelmaat in het plaatsen van updates. Probeer zo mogelijk dagelijks actief zijn op Twitter en Facebook.

Als je deze tips consequent toepast bouw je snel een groot en bovenal nuttig netwerk op. En dat is een belangrijke steun in de rug om de carrière van je band vooruit te helpen.

In het artikel dat je in de nieuwe Musicmaker (www.musicmaker.nl) kunt lezen licht ik een paar tipjes van de sluier. Om echt te begrijpen wat de oud-bassist van Deep Purple allemaal heeft meegemaakt kan ik je zijn biografie Deep Purple & Beyond: Scenes From The Life Of A Rockstar aanraden. Je gelooft niet wat je leest!

Hughes is in zijn boek niet alleen openhartig over welke vrouwtjes hij veroverd heeft (onder andere Linda Blair, de actrice uit The Exorcist), ook vertelt hij ronduit over zijn drugsescapades met David Bowie en zijn wilde avonturen in Amsterdam die in het teken stonden van ‘booze and birds’. Dat wilde hij nog wel even toelichten. ‘Ik heb Amsterdam vaak alleen bezocht, anoniem, om te genieten van de duistere kant van de stad. Dan heb ik het over de chicks, de wiet, de drank, Heineken, de donkere xtc-clubs, dat soort dingen. Als ik nu in Amsterdam kom zie ik de mooie architectuur en kanalen. Moet je nagaan, ik wist niet eens dat er water in de stad was, zo fucked up was ik!’

Zijn verhalen zijn soms zo heftig dat zijn huidige Black Country Communion-bandmaat, gitarist Joe Bonamassa, bij het aanhoren ervan het schaamrood op de kaken krijgt.  ‘Ik mag Joe graag voor schut zetten. Hij is heel gemakkelijk te pakken. Ik hoef maar iets over seks te zeggen of over de wilde verhalen uit de jaren ‘70 en hij bloost al.’

Tegenwoordig doet Hughes het rustiger aan en concentreert hij zich volledig op zijn muziek. Zondag 10 juli staat hij met Black Country Communion op het Bospop-festival in Weert (www.bospop.nl). Op het nieuwe album van die band duikt hij nog eenmaal terug in zijn duistere verleden. Je leest er ook alles over in de nieuwe editie van Musicmaker (hier verkrijgbaar).

Patrick Lamberts

foto: Peter de Jong

BEZUINIGINGEN… MET ÉÉN TELEFOONTJE WAS HET ALLEMAAL HEEL ANDERS GELOPEN:

- Tring!!!! -

MP: Musicmakerrrrrr, met Mark… een goedemiddaaaaag!

Andere kant: Ja eh… spreek ik met de heer Postema?

MP: Ja hoor, wat kan ik voor u betekenen?

Andere kant: Ah! U spreekt met Kees Brons, ik ben een medewerker van staatssecretaris Halbe Zijlstra en ik hoopte dat u een kwartiertje tijd zou kunnen vrijmaken voor een telefoongesprek.

MP: Met de heer Zijlstra?

Andere kant: Momentje… ik verbind u even door.

- Klik! -

Andere kant: Ja hallo, met Halbe Zijlstra. Spreek ik met de heer Postema?

MP: Goedemiddag. Ja, dat klopt. Wat kan ik voor u betekenen?

Halbe Zijlstra (HZ): Nou, we zitten hier met zijn allen vreselijk te stoeien met de bezuinigingen op de cultuursector. Uiteraard is popmuziek daar onderdeel van… en nu drukte een van mijn medewerkers mij een oud voorwoord van u onder de neus, over het blad Fret. Daar gaat toch elk jaar een klein kapitaal naartoe en ik begrijp dat u dat onzin vindt?

MP: Ik vind het blad geen onzin, wel dat daar subsidie naartoe gaat. Dat geld kan beter besteed worden. Ik ken zeker een handvol mensen, onder wie mijn concullega’s van het blad LiveXS, die zo’n gratis tijdschrift zonder subsidie zouden kunnen uitbrengen. En sterker nog: daar misschien ook nog wel een leuke stuiver aan kunnen verdienen.

HZ: U zegt dus: doorstrepen die subsidie? Zo ja, dan schiet het opeens lekker op.

MP: Ja dat zeg ik. En opschieten? Dat had ook al vijf jaar eerder mogen gebeuren, dus zo snel vind ik het allemaal niet gaan. Overigens: als u het betreffende voorwoord goed heeft gelezen, weet u ook dat een deel van dat geld terug zou moeten in een soort PopMediaSteunfonds. Alle media, dus niet alleen muziekbladen, maar ook kranten, tijdschriften, radio- en tv-omroepen en websites als Nu.nl zouden daar aanspraak op moeten kunnen maken als ze op een beetje uitgebreide manier aandacht besteden aan een aanstormende Nederlandse band.

HZ: Om wat voor bedragen gaat het dan?

MP: Laten we zeggen: 75 euro voor de tekst en 25 euro voor de foto. En dat samen voor radio- en tv-zenders. Dus zeg 100 euro per keer. En laten we nou eens 1000 van dit soort artikelen ondersteunen per jaar…

HZ: Wow! Dat zijn bijna drie artikelen of items over Nederlandse popgroepen per dag! En dat kost dan… momentje… eh, slechts 100.000 euro per jaar? Terwijl we daar eigenlijk rechtstreeks de media mee ondersteunen? Nou, daar kan ik wel iets mee! Maar eh, dan moet er natuurlijk wel een pand komen voor dat MediaFonds van u, om maar niet te spreken over medewerkers, receptie, directie…

MP: Niks daarvan! U zet gewoon 100.000 euro op een bankrekening en huurt een boekhouder in om alle facturen van de media – uiteraard voorzien van een kopie van het artikel of de uitzending – uit te betalen. Dat zijn gemiddeld 84 facturen en betalingen per maand, laat iemand daar hooguit twee dagen per maand mee bezig zijn. En oké: er zal aan het eind van het jaar een accountantsrapportje moeten komen, dus gooi er in totaal nog eens paar duizend bij op, maar dan zijn we er ook wel. Dus: geen pand, geen instituut, gewoon iemand op een stoel in een bestaand kantoor.

HZ: U hebt het niet zo op instituten hè. En het MCN dan, Muziek Centrum Nederland? Wat moeten we daar dan mee?

MP: Hetzelfde, doorstrepen die handel. Weg ermee, foetsie!

HZ: U zegt dat het MCN ook weg kan? U brengt me in verwarring. U bent toch wel Mark Postema van de muziekbladen en zo?

MP: Ja, dat ben ik zeker. Maar bent u weleens bij het MCN binnen geweest, in dat enorme pand aan het Damrak?

HZ: Eh, nee… ik zit hier ook nog niet zo lang en…

MP: Daar ligt meer marmer op de vloer dan in de Playboy Mansion van Hugh Hefner. En geloof me, ik kan het weten. En daar betaalt u dus subsidie voor… Maar denkt u dat er ook maar één muzikant in het land is die daar beter door speelt?

HZ: Ik vrees dat ik u even kwijt ben…

MP: Subsidie zou moeten gaan naar de kunstenmakers – in dit geval popmuzikanten – en naar de plekken waar ze kunnen repeteren en hun kunsten kunnen vertonen voor het publiek. Ofwel: naar de oefenruimtes, muziekscholen en popzalen. Dus niet naar dure panden vol eh… Tja wat doen die mensen daar eigenlijk, bij die landelijke clubs?

HZ: Daar proberen we hier al maanden achter te komen, maar eerlijk gezegd krijgen we er niet echt grip op. Zeg, wat wilt u me nu eigenlijk vertellen?

MP: Hoeveel fondsen, instituten en andere instellingen houden zich nu bezig met popmuziek? Hoeveel mensen werken daar, hoeveel panden bezetten ze samen en hoeveel kost het allemaal wel niet om die boel aan de praat te houden?

HZ: Eh, we tellen hier 1, 2, 3, eh… zeker 8 instanties die met popmuziek bezig zijn, het zouden er trouwens ook 80 kunnen zijn, want het loopt nogal door elkaar heen. Daarbij zijn er minstens zoveel panden en talloze medewerkers. En bij elkaar gaat daar ongelooflijk veel geld naartoe. Heel lastig, want daar moeten we nu dus in gaan schiften.

MP: Niet doen, dat schiften. Gewoon alles van de kaart vegen. Helemaal stoppen met die handel en opnieuw beginnen.

HZ: Huh?

MP: Ik zeg niet dat u al dat subsidiegeld moet wegstrepen, dan begrijpt u me verkeerd. Maar stel nou eens dat u die prachtige panden in Amsterdam weg doet en in plaats daarvan voor een habbekrats een leegstaande kantoorflat huurt op een sneu industrieterrein in, laten we zeggen, Amersfoort-Zuid? Daar zet u vervolgens al die clubs in, die ontdekken dan meteen dat er buiten de Randstad ook nog mensen leven. En u bundelt alles onder één fonds – Cultuurfonds Holland of geef het maar een naam – en op elke cultuurvorm zet u maximaal tien mensen. Dan hebben we het dus niet alleen over popmuziek, maar ook over klassiek, dans, operette, toneel en ga zo nog maar even door. En, gelijke monniken gelijke kappen, datzelfde trucje doet u met de sport en andere gesubsidieerde sectoren. Er zal vast en zeker nog wel een tweede sneue kantoorflat leegstaan in Amersfoort.

HZ: Ik heb u inmiddels op de speaker gezet en er zitten hier nogal wat medewerkers op hun rekenmachines met u mee te typen. Geloof me, dit is de eerste keer in weken dat ik mensen met een glimlach zie.

MP: Als ik me niet vergis, moet u 200 miljoen bezuinigen op een totaal cultuurbudget van 900 miljoen. Waar zitten uw rekenmachinevrienden nu op?

HZ: Ik hoorde hier net iemand 475 miljoen roepen. Maar ik geloof dat we al richting de 515 miljoen gaan, zeker als we de sport meerekenen.

MP: En dan hebben we alleen maar de bovenlaag van de subsidiewereld. In het land krijgt niemand dus een cent minder dan vorig jaar. Sterker nog: als ik het goed heb, zitten we nu met een overschot van 275 miljoen?

HZ: Ja eh… u brengt ons hier wel in verwarring zeg. Laten we die geplande btw-verhoging op cultuur maar meteen van tafel vegen, anders houden we nog eens honderden miljoenen over. Wat ik me wel afvraag: leidt uw verhaal niet tot complete chaos?

MP: Waarom? Hebben die instituten niet vooral tot taak om te zorgen dat subsidiegelden juist verdeeld worden? Hoe moeilijk kan dat nou zijn? Laat een van die tien mensen maar lekker bezig gaan met beleid maken en de andere negen gewoon beoordelen of er goede en gedegen plannen uit het land binnenkomen en zo ja: zorgen dat daar geld heen gaat. Dus leg het initiatief bij de zalen en de organisaties in het land, bij de mensen die met hun poten in de modder staan. En niet te vergeten bij de kunstenmakers, in ons geval dus de bands en muzikanten.

HZ: U bedoelt met bands de zogenoemde popgroepen? Zouden die dan zelf subsidie moeten kunnen aanvragen?

MP: Waarom wordt popmuziek vooral als sector gesubsidieerd, terwijl orkesten, theatergroepen en dansgezelschappen wel individueel worden gesteund? Alsof bands allemaal een pot nat zijn en totaal niet van elkaar verschillen als het gaat om hun muziek, ambitie, potentie en toekomstplannen.

HZ: Tja, daar vraagt u me wat…

MP: Stel dat Nederland elk jaar 50 popgroepen subsidieert. Basisregel zou kunnen zijn dat zo’n band een zakelijke, een creatieve én een financiële coach aan zich verbindt, voor mijn part de plaatselijke muziekleraar, de directeur van de lokale machinefabriek en de accountant uit het dorp. Samen met die drie coaches zou iedere band een plan voor het aankomende jaar kunnen indienen. Laten we nu niet te lang zeuren over de voorwaarden, dat komt wel goed, en er vooral voor zorgen dat alle muziekstijlen worden meegenomen. Dus van smartlap tot metal. Stel nou dat u 50 bands daadwerkelijk steunt. U geeft ze een waardecheque van 5000 euro als bijdrage voor het opnemen van een cd, een waardecheque van 5000 voor het regelen van hun promotie en het op orde brengen van hun instrumentarium. En, want we zijn er nog niet, u geeft ze 350 euro cash als basisbedrag per optreden dat ze in dat aankomende jaar gaan doen. Poppodia krijgen op hun beurt ook 350 euro per keer dat ze een van deze 50 bands laten optreden, maar moeten dat geld dan ook daadwerkelijk aan de band betalen. Laten we er nu voor het gemak van uitgaan dat elke band zo’n 50 keer per jaar speelt. Wat kost dat dan bij elkaar?

HZ: We zijn al aan het rekenen. Ruim 517.000 euro. En als je het geld van de popzalen meerekent 535.000 euro. Huh, da’s amper meer dan een half miljoen.

MP: Laten we er dan maar 100 bands van maken, we barsten immers van het geld. En hoeveel houden deze bands daar in het ene jaar zelf aan over?

HZ: Eh, iemand zegt hier 35.000 euro. Per band dus. U zegt dat we voor een dik miljoen maar liefst 100 popgroepen een jaar lang de kans geven om flink hun vleugels uit te kunnen slaan, terwijl ze ieder 10.000 terugpompen in de muziekindustrie en zelf minstens 50 optredens geven waarmee ze zeker 35.000 euro binnenhalen?

MP: Ja, maar dat zegt u zelf ook net. En vergeet niet dat we ons net bedachte PopMediaSteunFonds hieraan kunnen verbinden. Evenals drie andere projecten die u nu al steunt: het Tax-videoclipfonds, De Grote Prijs Van Nederland en de Popronde. Die zijn toch prima aan die 100 bands te koppelen? Gooi er daarvoor nog een paar ton extra tegenaan en u heeft voor twee miljoen een popklimaat gecreëerd waar geen land ter wereld aan kan tippen.

HZ: De verwarring slaat hier wel een beetje toe, we zijn druk bezig met bezuinigen en nu gaan we juist daardoor een gigantische impuls geven aan de Nederlandse popcultuur? Dat kan toch niet allemaal voor twee miljoen? Oh, hier beginnen allemaal mensen driftig te knikken… Eh tja, ik geloof dat het toch echt klopt wat u zegt…

MP: U houdt nogal wat geld over hè?

HZ: Ja, dat is wel een beetje een probleem… Hoe leg ik dat nou uit?

MP: Weet u wat u zou kunnen doen? U zou eens per jaar een grote vakbeurs kunnen organiseren, een ontmoetingsplek waar al die muzikanten samenkomen, maar ook popjournalisten, mensen van platenmaatschappijen, boekingskantoren, managers, popzalen en weet ik veel wie nog meer. Op die beurs zou centraal moeten staan dat popmuziek – behalve een prachtige hobby en passie voor velen – ook een economische factor is. En deze beurs zou moeten stimuleren dat cultuur en ondernemerschap samen op gaan. U kunt daar forumdiscussies organiseren, debatten, panelgesprekken, netwerkmeetings en…

HZ: Fantastisch! Dit idee zal bij de regeringspartijen inslaan als een bom! ‘Het stimuleren van cultureel ondernemerschap’, daar smikkelen we bij de VVD van. Wacht, dat schrijf ik meteen even op…

MP: En als u toch schrijft, zorg dan dat dit evenement duizenden muziekprofessionals uit het buitenland aantrekt en dat onze Nederlandse bands daar gepresenteerd worden als een geweldig exportproduct en…

HZ: Moment, u gaat nu wel erg snel… ‘Popmuziek als exportproduct’, daar krijgen we zelfs nog bij de PVV de handen voor op elkaar. Dat is nou precies wat we met zijn allen willen! Hoeveel miljoen moet zo’n evenementje kosten denkt u?

MP: Dat weet u beter dan ik, want u steunt dit evenement al. Het heet Eurosonic Noorderslag…

HZ: Dat meent u niet! We hadden Noorderslag eigenlijk al weggestreept. Maar als ik u zo hoor, dan moet daar eerder meer geld naartoe dan minder. Wat een prachtig evenement!

MP: Dat bedoel ik maar te zeggen! Nog wel een verzoek van mijn kant: kunt u zorgen dat het bier daar vanaf de volgende editie gratis is?

HZ: Dat lijkt me wel het minste wat ik terug kan doen voor die tientallen miljoenen die u me net heeft uitgespaard. Beschouw het als geregeld! Ik dank u hartelijk voor dit gesprek.

MP: Graag gedaan! En tot Noorderslag dan maar!

HZ: Rekent u erop dat ik erbij ben!

- Toettoet -

Basisinfrastructuur gehalveerd
Het MCN is onderdeel van de zogenaamde “basisinfrastructuur” (BIS), een groep van ongeveer 90 instellingen die door het rijk worden gesteund. Deze groep wordt gehalveerd. Dat betekent ook dat postacademische instellingen en productiehuizen voor de podiumkunsten gaan verdwijnen. Denk hierbij aan Productiehuis Oost-Nederland (ON), Muzieklab Brabant en Paradiso-Melkweg Productiehuis.

Fonds voor de Podiumkunsten
Ook Eurosonic Noorderslag verdwijnt uit de BIS, maar de kans is groot dat de subsidie van het festival wordt overgeheveld naar het Fonds Voor De Podiumkunsten (FPK). Datzelfde FPK zal echter met 15 miljoen euro worden gekort en moeten samengaan met het Fonds Cultuurparticipatie (FCP). Dat zal erop neerkomen dat er veel strengere regels en criteria komen (bijvoorbeeld met betrekking tot eigen ondernemerschap) voor het ontvangen van een subsidie.

Onduidelijkheid
Door de samenvoeging van het FPK en FCP zal ook dat laatste fonds met forse bezuinigingen te maken krijgen. Dat zou gevolgen kunnen hebben voor bijvoorbeeld de Popronde, De Grote Prijs Van Nederland, Popsport en Kunstbende, die nu allen subsidie ontvangen via het FCP. Op dit moment is hier nog veel onduidelijkheid over. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld de MusicXport-subsidie, gericht op de promotie en ondersteuning van Nederlandse artiesten in het buitenland.

Fonds voor de Creatieve Industrie
Tot slot wordt er in de brief van staatssecretaris Zijlstra gesproken over een nieuw op te richten Fonds voor de Creatieve Industrie. Hier wordt muziek echter volledig uitgelaten en enkel als podiumkunst beschouwd. Wat de precieze invulling hiervan wordt zal moeten blijken.

Veel is nog onduidelijk, maar de eerste concrete invulling van de bezuinigingen lijkt behoorlijk ingrijpende gevolgen te gaan hebben. We houden je op de hoogte!

-Logo: Zorg ervoor dat je op alle social media hetzelfde logo gebruikt. Wellicht kan je hiervoor een aantal speciale designs laten maken. Dit geeft je volger of vriend het gevoel dat jij er energie in hebt gestoken en social media serieus neemt.

-Username: Wanneer mensen je leren kennen onder een bepaalde ‘username’ is het handig om te proberen dit hetzelfde te laten zijn op de verschillend social media platforms. Als dit niet mogelijk is, gebruik dan ‘usernames’ die zoveel mogelijk op elkaar lijken. Variatie kan geen kwaad maar het is meestal niet handig om cijfers, streepjes of underscores in je naam te verwerken.

-Biografie: Om je bio op de verschillende social media het lezen waard te maken moet deze kort maar krachtig zijn. Het is aan te raden de belangrijkste info het eerst te vermelden, zodat hij makkelijk in te korten is. Op Twitter ben je bijvoorbeeld al gelimiteerd tot 140 tekens.

-Toon van berichtgeving: In je manier van schrijven geef je veel bloot over wat voor soort band je bent. Dat is een punt dat veel bands nog wel eens vergeten. Je bent een autoriteit op het gebied van je eigen muziek, dus wees niet te bescheiden, maar aan de andere kant ook niet te agressief in je formuleringen. Zorg er in elk geval voor dat je consistent bent in je manier van schrijven. Dat geeft je band een herkenbaar gezicht.

-Onderscheidend vermogen: Hoe onderscheid jij je van de concurrentie. Hoe ga je opvallen ten opzichte van de concurrentie? Dit is een punt waar grondig over nagedacht moet worden.

-Authenticiteit: Misschien wel het allerbelangrijkste punt: zorg ervoor dat de informatie die je publiceert vanuit het hart komt en niet geschreven wordt vanuit een commercieel oogpunt. Authenticiteit kun je niet faken en is het belangrijkste waarin je je onderscheidt. Als je dat loslaat verlies je snel je geloofwaardigheid en daarmee de interesse van je volgers en vrienden.

Hou deze punten goed in je achterhoofd bij de promotie van je band op social media. Zo heb je veel meer kans om de mensen te bereiken die jouw muziek waarderen én ervoor te zorgen dat ze trouwe fans worden van je band.

De muziek bracht iedereen in vervoering en er viel een stilte waar je gewoon bang van werd. Je kon er werkelijk, en dat meen ik, een speld horen vallen. Nog nooit heb ik zoveel mensen bij elkaar gezien die tegelijkertijd zo stil waren, zo meegesleurd werden in de melancholie van de muziek en soms zelf spontaan begonnen te huilen.

Ik zal je vertellen dat ook ik stiekem tot tranen toe geroerd was. Vernon herinnert zich dat optreden zelf ook nog heel goed, tijdens het interview voor Musicmaker zei hij tegen mij: ‘Dat was een van de mooiste optredens ooit, zo stil, heel bijzonder en de gastvrijheid was geweldig’. (Dus mensen van TakeRoot, die kun je in je zak steken).

Toen ik Justin vervolgens vertelde dat ik mensen om me heen in huilen uit zag barsten reageerde hij verbaasd “really?” en verontschuldigde hij zich ervoor. Natuurlijk helemaal niet nodig, want dat is een van de grootste complimenten die je kunt krijgen als artiest. Ik ben benieuwd of hij met zijn nieuwe plaat Bon Iver, Bon Iver het publiek net zo weet te raken en er net zoveel tranen zullen vloeien tijdens zijn optreden op 26 oktober in de Vredenburg in Utrecht.

Lees alles over Justin Vernon en het nieuwe album Bon Iver, Bon Iver in de nieuwe Musicmaker die op 1 juni verschijnt.

www.musicmaker.nl

Ella-Milou Quist

Elke toetsenist heeft vroeg of laat wel eens Green Onions van Booker T. & The MG’s gespeeld. Een lekker simpel bluesje in F met een verslavende beat. Toen ik (alweer een paar jaartjes geleden) gegrepen werd door de magische sound van het Hammondorgel begon mijn zoektocht naar de beste Hammondmuziek. Al snel kwam ik op het spoor van Booker T. en in enkele maanden tijd verzamelde ik alle albums die ik van hem te pakken kon krijgen. Eerlijk gezegd zat daar aardig wat slappe meuk tussen, maar in zijn beste nummers (Green Onions, Time Is Tight, Meltin’ Pot, …) weet Booker T. (én de MG’s!) een ongeëvenaarde sfeer en drive neer te zetten met op het eerste gehoor simpel, soms haast houterig aandoend orgelwerk. En juist die eenvoud en onnavolgbare timing maakt het zo geniaal.

Toen ik las dat Booker T. Compositie en Orchestratie gestudeerd heeft, barstte er toch even een romantisch luchtbelletje. Deze unieke organist, van wie ik altijd gedacht had dat hij zich met zijn zeer eigen stijl vanuit de achterbuurten van Memphis naar de wereldtop had gespeeld, bleek een geschoold musicus! Maar ik las ook dat hij Green Onions al opgenomen had op zijn zeventiende, vóórdat hij muziek ging studeren. Als puisterige puber had hij dus zijn unieke stijl al ontwikkeld en pas later leerde hij alles over muziektheorie. In plaats van zich vervolgens te verliezen in ingewikkelde akkoorden en jazzprogressies, bleef hij zijn eigen aanpak trouw. Booker T. wist waar zijn kracht lag en daar veranderde zijn muziekstudie niets aan. Of zoals hij mij later vertelde (lees het hele interview in Musicmaker 05!): ‘Mijn studie heeft mij veel opgeleverd, maar Green Onions was “my first and my best”.’ Dat is nog eens talent!

• Zorg voor een constante stroom met nuttige informatie. Geef meer dan dat je ontvangt.
• Voeg waarde toe aan de markt. Om je te kunnen onderscheiden als muzikant of band zul je een meerwaarde moeten bieden ten opzichte van concullega muzikanten.
• Wees authentiek, om geloofwaardig te blijven.
• Bouw kwalitatieve relaties op. Omring je met professionals uit de muziekbusiness en ga met hen in discussie. Je zult erkend worden als autoriteit.
• Zorg ervoor dat je weet wat ‘done’ en ‘not done’ is bij de doelgroepen en volgers.
• Luister naar anderen. Luister naar je aanhang en zorg dat je op hun reacties in kunt spelen. Snel reageren en inhoudelijk sterke argumenten geven is van belang.
• Noem bij quotes altijd de bron. Hetzelfde geldt ook voor retweets.

Specifiek voor weblogs geldt:

• De schrijfstijl moet aansluiten bij je eigen stijl en wat je probeert te vermarkten.
• Reageer op de geplaatste comments.
• TAG bepaalde onderwerpen.
• Zorg dat de blogs te delen zijn. Dat wil zeggen dat de blogs moeten worden voorzien van plugins.

Specifiek voor Twitter geldt:

• Zorg voor interessante content. Wanneer je deze content genereert is de kans groter dat mensen je gaan volgen.
• ReTweeten is prima zolang het grootste gedeelte van je tweets maar bestaat uit originele en zelf gegenereerde content bestaat.
• Dank de mensen die je tweets retweeten.
• Probeer jezelf te verkopen en niet je product.
• Gebruik hashtags om bepaalde woorden onder de aandacht te brengen.

Specifiek voor Facebook geldt:

• Een koppeling aan Twitter is aan te raden zolang dat geen overload aan informatie betekent. Je moet er dus voor zorgen dat alle informatie relevant blijft.
• Nodig niet iedereen uit voor je groep. Je groep is bedoelt voor je doelgroep en niet voor willekeurige mensen.
• Wees niet bang om vriendverzoeken te weigeren.
• Deel en ‘tag’ niet alle foto’s.
• Sluit je niet aan bij groepen die niets te maken hebben met jezelf.
• Doe NOOIT mee aan een onbenullige ‘quiz’, dit is vaak spam en het interesseert niemand welk ‘mytisch beest’ je bent.

Doe er je voordeel mee!

Robin Knuppel (stagiair social media)

De hele opleiding journalistiek is voor mij één grote worsteling geweest . Ik moest echt hard werken voor deze studie, maar ik heb wel alles in één keer gehaald, zonder achterstanden. Toen ik begon aan deze opleiding wist ik al dat ik in de muziekwereld terecht wilde komen als muziekjournaliste. Ik ben nou eenmaal opgegroeid met muziek en muzikanten in de familie, bovendien zijn muzikanten de soort mensen waar ik me graag mee inlaat en waarbij ik me op mijn gemak voel. Ik was dan ook ontzettend blij toen ik te horen kreeg van Windesheim dat ik op sollicitatiegesprek mocht bij Musicmaker.

Eenmaal binnen werd ik ontvangen door twee spontane jonge mannen en ik voelde me gelijk op mijn gemak. Hier kon ik het wel een tijdje uithouden. Het gesprek liep totaal anders dan ik verwachtte, het was heel open, informeel en zelfs gezelligs. Ik kreeg gelijk te horen dat ik wel mocht komen vanaf maart. Ik was door het dolle heen, ik zou op de plek komen te zitten waar ik vier jaar lang voor geknokt had! De hele verdere dag liep ik met een grote glimlach op mijn gezicht.

De eerste dag dat ik begon op de redactie kon ik direct aan de slag met het schrijven van korte artikelen en nieuwsberichten, die overigens ook meteen zouden verschijnen in MM 03-2011. Vanaf het eerste moment draaide ik volledig mee met de heren van de redactie. Ja, heren zeg ik, want ik heb maar weinig met vrouwen van doen hier. Het is een echte mannenwereld, wat ook te merken is op de redactie: een heerlijke chaos en vooral veel grappen. Ik voelde me er gelijk thuis. Tot op de dag van vandaag vind ik het hier nog steeds geweldig. Ik krijg interessante opdrachten, maak mooie stukjes en mag volgende week zelfs een interview doen met één van mijn favoriete Americana-artiesten, ik kan mijn geluk niet op! En wat is er nou mooier dan je eigen naam terug te vinden in een muziekblad?!

Ella-Milou Quist